
Kan een buitenlander die onder een verplichting staat om het Franse grondgebied te verlaten een huwelijksdossier indienen bij de gemeente? Het antwoord is voorlopig ja. Het recht op huwelijk wordt beschermd door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en door de Franse constitutionele rechtspraak, ook voor een persoon in een onregelmatige situatie.
Maar dit juridische kader wordt vandaag de dag bedreigd door een wetsvoorstel dat in het Parlement wordt onderzocht, en de praktische realiteit in de gemeente komt niet altijd overeen met wat de Burgerlijke Wetboek zegt.
Wetsvoorstel over het huwelijk onder OQTF: een recht in afwachting
Geen enkele concurrent behandelt dit punt grondig, en het is toch het meest bepalende feit voor iedereen die betrokken is. Een wetsvoorstel van de UDR-groep, met de steun van de regering, heeft als doel het huwelijk te verbieden voor iedereen in een onregelmatige verblijfsituatie. Het werd in februari 2025 door de Senaat goedgekeurd en op de agenda van de Nationale Assemblee geplaatst op 25 juni 2026.
De tekst voorziet in de verplichting voor toekomstige buitenlandse echtgenoten om informatie over hun verblijfsstatus te verstrekken. Het stelt als principe dat het huwelijk niet kan worden aangegaan door een persoon die zich onregelmatig op het nationale grondgebied bevindt.
Concreet, als u vandaag de huwelijksprocedures met OQTF start, biedt het positieve recht u nog bescherming. De behandeling van de tekst is geblokkeerd door de parlementaire obstructie van de linkse partijen in de Nationale Assemblee. Het recht is dus niet veranderd, maar de wetgevende situatie kan op elk moment omslaan.
Waarom is dit detail zo belangrijk? Omdat een huwelijksdossier enkele weken in beslag neemt tussen het indienen van de documenten, de publicatie van de huwelijksaankondigingen en de ceremonie. Als de wet intussen verandert, blijven de gevolgen voor een stel dat in procedure is onduidelijk.

Rol van de procureur en de burgemeester bij een huwelijk met OQTF
De burgemeester, als ambtenaar van de burgerlijke stand, kan niet weigeren een huwelijk te vieren enkel omdat een van de echtgenoten onder een OQTF valt. Dit is een oud principe van het Franse recht: onregelmatig verblijf is geen belemmering voor het huwelijk. Alleen de procureur van de Republiek kan zich verzetten tegen de viering, en alleen als er ernstige aanwijzingen zijn voor een frauduleus huwelijk.
In de praktijk verloopt de controle als volgt:
- De burgemeester stuurt het dossier naar de procureur wanneer hij vermoedt dat er een frauduleuze intentie is (een huwelijk dat alleen bedoeld is om een verblijfsvergunning te verkrijgen).
- De procureur heeft dan een termijn om een onderzoek te voeren, dat afzonderlijke verhoren van de twee toekomstige echtgenoten kan omvatten.
- Als de procureur zich niet binnen de gestelde termijn verzet, is de burgemeester verplicht het huwelijk te vieren, zelfs als een van de echtgenoten onder OQTF staat.
De zaak van Béziers, waar burgemeester Robert Ménard weigerde het huwelijk van een buitenlander onder OQTF te vieren, illustreert de spanningen tussen lokale gekozen functionarissen en het juridische kader. Deze zaak leidde tot juridische procedures, wat bevestigt dat de weigering van de viering op basis van alleen de administratieve situatie illegaal is in de huidige stand van het recht.
Documenten die bij de gemeente moeten worden ingediend en concrete obstakels
Het samenstellen van het dossier is het eerste praktische obstakel. De documenten die vereist zijn voor een huwelijk in Frankrijk zijn hetzelfde, ongeacht of de toekomstige echtgenoot zich in een regelmatige of onregelmatige situatie bevindt:
- Een geboorteakte van minder dan drie maanden oud (of minder dan zes maanden als deze in het buitenland is afgegeven), vertaald en gelegaliseerd indien nodig
- Een identiteitsbewijs (een paspoort is voldoende, zelfs zonder geldige visa)
- Een bewijs van woonadres en de lijst van getuigen
- Een gewoonteverklaring voor onderdanen van bepaalde landen, die de huwelijkscapaciteit bevestigt
De meest voorkomende valkuil betreft de geboorteakte. Het verkrijgen van een recent document uit een vreemd land kost tijd, soms meerdere maanden. Een OQTF kan echter een termijn van dertig dagen voor vrijwillig vertrek vaststellen. De administratieve kalender werkt tegen het paar, en vaak is dit waar het project vastloopt, meer dan op een juridische weigering.
Voorafgaand verhoor bij de gemeente
Sinds de wet van 26 november 2003 kan de burgemeester een verhoor van de toekomstige echtgenoten aanvragen voordat de huwelijksaankondigingen worden gepubliceerd. Dit verhoor is bedoeld om de oprechtheid van de toestemming te verifiëren. Voor een paar waarvan een van de leden onder OQTF staat, zal het verhoor vrijwel altijd plaatsvinden.
De vragen betreffen het verhaal van het paar, de omstandigheden van de ontmoeting, het samenleven. Een inconsistente reactie tussen de twee afzonderlijke verhoren kan de burgemeester ertoe brengen de procureur in te schakelen. Dit is geen formaliteit: bereid u voor om uw relatie gedetailleerd te beschrijven.
Huwelijk en verblijfsvergunning: wat de unie verandert (en niet verandert)
U bent getrouwd ondanks de OQTF. En nu? Het huwelijk met een Franse onderdaan geeft recht op het aanvragen van een verblijfsvergunning “privé- en gezinsleven” op basis van de CESEDA. Maar het huwelijk schort de OQTF niet op en annuleert deze niet.
De prefectuur zal het dossier voor de aanvraag van de verblijfsvergunning onderzoeken met inachtneming van het gezinsleven, in overeenstemming met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. De effectieve gemeenschappelijke levenssituatie met de Franse echtgenoot is de centrale maatstaf: het moet worden aangetoond dat het paar daadwerkelijk samenwoont.
De mogelijkheid om beroep aan te tekenen tegen de OQTF zelf blijft bestaan voor de administratieve rechtbank, met termijnen die variëren afhankelijk van het type OQTF (met of zonder termijn voor vrijwillig vertrek). Een gespecialiseerde advocaat in vreemdelingenrecht wordt op dit punt sterk aanbevolen, omdat de procedure vereist dat wordt aangetoond dat de uitvoering van de maatregel een onevenredige inbreuk op het privé- en gezinsleven zou veroorzaken.

De huidige context maakt elk huwelijksdossier onder OQTF gevoeliger dan enkele jaren geleden. Het recht op huwelijk blijft bestaan, maar het hangt af van een parlementaire stemming. Voor een betrokken paar is de prioriteit om een sterk dossier samen te stellen, de oprechtheid van de relatie te documenteren, en niet te verwarren tussen een gevierd huwelijk en een verkregen regularisatie: dit zijn twee afzonderlijke procedures, met uitkomsten die niet van elkaar afhankelijk zijn.